Hayat bir yolculuktur, ruhlar âleminden dünyaya, dünyadan kabir hayatına ve oradan ahirete doğru giden… İnsan ise kendi neviinden nice yolcuyla beraber bu yolun gelip geçmiş en önemli yolcusu. Ve Yüce Rabbi tarafından bu yolculukta lazım olacak tüm özellik ve yeteneklerle de donatılmış… Bunların farkında olmak ve çok şükretmek gerekiyor elbette. Akıl, anlama, idrak, zekâ, hayal gücü, hafıza, görme, işitme, koklama, tat alma… Evet, üzerimizde hesaba gelmeyecek kadar çok nimet var düşünürsek görebileceğimiz ama biz konumuz gereği biraz hafıza üzerinde duracağız… Hafıza, yani bilgileri saklama gücü bu yeteneklerin en olmazsa olmazlarından… Hastalık nedeniyle hafızasını kaybeden insanların düştüğü acziyeti ve zavallılığı bir hatırlayın. Özellikle son zamanlarda sıkça görülen Alzheimer hastalığı nedeniyle çevremizde bu tür hastalar çok fazla… Hafıza geçmişle geleceği bir potada toplama, ömrün tamamını gözden geçirip doğruyu yanlışı birlikte analiz etme ve değerlendirme imkânı veriyor insana… Yani sadece bilgi depolamaya yaramıyor, unutmamamız gereken şeylerin varlığını ve olması gerektiğini de haber veriyor bizlere. Ki bunlar da gerçekten insanı insan yapan şeyler…
Evet, insan günahlarını tevbe edip unutmalı, yaptığı iyilikleri de başa kakmamak, gurur, kibir yapmamak için unutmalı, bir de yakınlarından gelen kötülükleri kin tutmamak için unutmalı; ama unutmaması gereken çok şey var hayatta. Mesela, iyilik gördüğü kişileri asla unutmamalı, başta onu yoktan var eden, bu hayatı yaşama, görme, tatma, imkânı veren Rabbi’ni elbette… Sonra anne ve babasını -ne kadar kötü olsalar bile- unutmamalı. Velhasıl eşini dostunu geçmişini ecdadını tarihini unutmamalı… Çünkü insan sadece anı yaşayan bir varlık değildir. İnsanlar geçmiş, gelecek ve anı her zaman birlikte yaşar. Ve insanın duygu dünyasında geçmiş, geleceğin üzerine inşa edildiği bir binanın temelinden farklı değildir. Dolayısıyla geçmişi olmayanın sağlıklı bir geleceği de asla olamaz. İşte vefa duygusu da geçmişin i...
Yazının tamamını dergimizden okuyabilirsiniz.
.jpg)
