Feyz Dergisinin sahibi ve Başyazarı Seyyid Şenel İlhan' dır. Tokat'ın Reşadiye’ İlçesinin, eski ismi "Kotanı" olan Taşlıca köyündendir. Buraya da daha önceleri Suriye’ den gelerek yerleşmiş ve  "İmamlar ve Hatipoğulları" lakabıyla meşhur olmuştur bu seyyid sülalesi...

   Kurucusu Seyyid Şenel İlhan Bey olan Feyz Dergisi'nin kendine has orijinal olan misyonunun temel referansları özetle şöyle sıralanabilir: 

  Sözde, kelamda tasarruf sahibi olmak. Sözlerin tacı “Edep” sözü, “söz”ün de edebidir aynı zamanda... Lisan-ı hal’in lisan-ı kal’den üstün oluşu bilinen manevi bir realitedir. Sözün ulaşamadığı yerde insanın hâli vardır. O hâl ki, kalpten neşet eder. Nitekim “yol almak” isteyenler, büyüklerin haliyle hallenmeye gayret ederler. Hatta dua isteyenlere “büyüklerin duası olsun” diye mukabele edilir.

“Yüzyıllardır müslümanların takip etmeye çalıştığı Peygamber Sünneti, Kur’an’ın yanında İslam dünyasını birleştiren en önemli sebeplerden biri olmuştur. Farklı bölge ve farklı etnik görünüşlerden gelen bütün insanlar yüzyıllar boyunca tek bir modeli kopya etmeye gayret etmiştir. Ümmetin, yani müslüman insanların, derin birliğinde yatan nedenlerden biri de budur.

Türkiye’ye doktora çalışması için gelen Muhammed Harb isminde bir Arap profesörünün ilk geldiği zamandaki ve araştırmalarından sonraki Osmanlı’ya bakışı ve sonrasında da söylediği çok ilginç­tir. Baascıydı, Arap ırkçısıydı, koyu Osmanlı düşmanıydı. Yavuz’un Mısır Seferi’ni doktora konusu almıştı. O doktora konusunu bitirdiği zaman “sıfır numara Osmanlıcı” olmuştu.

Kaç kere söz verdik kendimize, dilin yangınına düşmemek için. Kaç kere engel olamadık hırçın, mağrur, isyankâr zaaflarımıza. Hiç tanıyamadık o kızıl gözlerinden düşmanımızı, hiç ayırt edemedik ki kuzu postuna bürünmüş kurdu. Ve hiç anlayamadık ki vuslatın arefesinde bile olanı, yolundan çevireceğini dil belasının. Bizi kısır döngülerle yorgun, pişman ve bir o kadar da bezmiş, bıkmış bir hale düşürür de şu dil, yine de uslanmaz gönül nafile.

Sevgilerin en yücesi Allah celle celâluhu sevgisidir. Annemizi, babamızı severiz. Çünkü onlardan ilgi ve sevgi görmüş, şefkat ve merhamet kanatları arasında büyümüşüz. Bizi büyütmede ve hayata hazırlamada hiçbir fedakârlığı esirgememişlerdir. Bunun için onları severiz. Şimdi düşünelim: Bizi yaratan ve sayısız nimetler veren kimdir? Bizi akıl ve düşünce gibi üstün yeteneklerle donatan ve diğer varlıkları hizmetimize veren kimdir? Hiç şüphe yok ki, Allah Teâlâ’dır.

Amellerde ihlâsı elde edememek, çoğumuzun yüreğinin ince bir sızısı. Taatlerimiz onun yokluğu ile ruhsuzlaşıp mekanikleşiyor. Ne zaman ihlâsın faziletine dair bir hadisle ya da ayetle karşılaşsak, onun yokluğu ile değersizleşiyoruz kendi gözümüz ile, ‘Allah’ım ahirette halimiz nice olur’ sancıları ile kıvranmaya başlıyoruz. Zaman zaman kıssalardan aldığımız hisseler de, işte senin kulluğun bu kadar, dercesine ihlassızlığımızı yüzümüze çarpıyor.

Allah-u Teâlâ Kur’an-ı Kerimde, “Rabbinize gönülden ve gizlice yalvarın. Doğrusu O aşırı gidenleri sevmez. Allah’a korkarak ve umutla yalvarın. Doğrusu Allah’ın rahmeti iyilik edenlere yakındır” buyurdu. (Araf 55-56) Kalbim gâfil diyerek, duâyı terk de etmemelidir.

Râbiatül Adeviyye, babası İsmâil’in üç kızı vardı. Bir tane daha doğunca adını Râbia (dördüncü) koydu. Babası çok fakir olduğundan Râbia doğduğu gece evde ihtiyaç olan şeylerden hiçbiri yoktu. Bu duruma annesi çok ağlayıp mahzûn oldu. Efendisine; -Filân komşuya gidip, bir mikdar kandil yağı isteyebilir misin?, dedi.

Günümüzde ebeveynler olarak “Nasıl bir çocuk yetiştirme idealindeyiz?” Klasik cevaplar genelde: Başarılı, ne istediğini bilen, özgüven sahibi, iyi bir makam ve mevkiye sahip, gelir düzeyi yüksek, kariyer beklentisi yüksektir.

Dergimiz Genel Müdürü Sayın S.Abdulbaki İLHAN, ikinci kez baba oldu. Yeniden baba olan Genel Müdürümüzün ikiz erkek çocuklarına Şenel ve Ali isimleri verildi.

 İnsanlık tarihi boyunca hak-batıl mücadelesi en amansız mücadele olarak hiç durmaksızın devam etmiştir. Günümüzde de bu mücadele devam etmektedir. Hak-batıl mücadelesi aynı zamanda insanın iç dünyasının dışa yansıyan bir şablonu gibidir. Nasıl ki nefis ile ruh, insanın beden ülkesinde savaşlarına devam ediyorsa, yeryüzünde de nefsine yenilenlerle beden ülkesinde ruhunu hakim kılanlar arasında en amansız bir biçimde bu kavga bugün de devam etmektedir.

İlme yön verenler şehri, sayısı belirsiz ilim, irfan ve gönül erinin yetişmesine ev sahipliği yapmış bir abide şehir Semerkant. Burada yetişen yıldızlardan fışkıran güzellikler, asırlardır İslam dünyasını aydınlatmaya devam etmektedir. Hiç kuşkusuz bu abide şahsiyetlerin en önemlilerinden birisi de İmam Maturidi’dir. Asıl adı; Ebu Mansur Muhammed bin Muhammed bin Mahmud el-Matüridî şeklindedir.

Feyz: Beslenme alışkanlıklarımız konusunda ne gibi tavsiyeleriniz olacak?

Hasan Efendi: Bu konuda Peygamber Efendimizin bu konu ile ilgili bazı önemli hadisi şeriflerinden bahsetmek istiyorum. Bir gün Resulullah (sav)’e bir kâfir misafir gelmişti. Efendimiz ona ikram etmek için bir keçinin sağılmasını emretti. Keçi sağıldı. Kafir sütunu içti. Sonra diğer bir keçinin daha sağılmasını emretti. Gelen adam ne kadar içtiyse de doymak bilmiyordu.

Vücut: (Var olmak) ,  Kıdem: (Ezelî olmak, başlangıcı olmamak) , Beka: (Varlığının sonu olmamak, ebedî olmak) , Vahdaniyet: (Allah Teâlâ’nın zâtında, sıfatlarında ve fiillerinde bir ve tek olması, eşi, benzeri ve ortağı bulunmaması) , Muhalefetün lil-havadis: (Sonradan olan şeylere benzememek) , Kıyam binefsihî: (Varlığı kendi kudreti ile var olan ve bir başka varlığa ihtiyaç duymayan)

İmam Gazali’den;  Allah-u Teâlânın verdiği nimeti, Onun sevdiği yerde harcamak şükür; sevmediği yerde kullanmak ise küfran-ı nimettir (nimeti inkâr etmektir). “Belaya şükretmek lazımdır. Çünkü küfür ve günahlardan başka bela yoktur ki, içinde senin bilmediğin bir iyilik olmasın! Allah, senin iyiliğini senden iyi bilir.”  “Bir sözü söyleyeceğin zaman düşün!” Eğer o sözü söylemediğin zaman mesul olacaksan söyle. Yoksa sus!”

Dua

Biz,kısık sesleriz...minareleri,
Sen,ezansız bırakma Allahım!
Ya çağır şurda bal yapanlarını,
Ya kovansız bırakma Allahım!

Şâh-ı Nakşibend (k.s.) hazretleri, tasavvufdaki hallerinin kaybolduğunu söyleyen bir talebesine; ‘yediğin lokmaların helâlden olup olmadığını araştır’ buyurmuştur. Talebesi araştırdığında, yemeğini pişirirken ocakta helâl olup olmadığı şüpheli bir odun yakmış olduğunu tesbit ederek tevbe etmiştir.

Onun ahlâkı, Allah’ın övdüğü ve Kur’ân’ın öğrettiği temiz ahlâktır. Yüce Allah, İslâmı insanlığın imdadına gönderip Kur’ân’ı indirirken, İlahî prensiplerin uygulamaya geçişini hayatıyla gösterecek bir insan olarak Peygamberimizi seçmiştir. Kur’ân’da anlatılan güzelliklerin tamamını Peygamberimizin şahsında görmek mümkündür.